به گزارش پایگاه خبری تحلیلی هوژان، بررسی تجربههای تاریخی نشان میدهد هراس از ناامنی و خلأ قدرت یکی از بنیادهای اصلی اندیشه سیاسی مدرن را شکل داده است تامس هابز فیلسوف برجسته بریتانیایی در بستر ناامنیهای عمیق اجتماعی دوران خود به این جمعبندی رسید که امنیت مهمترین ستون بقای جامعه انسانی است مفهومی که او در قالب دولت مقتدر توضیح داد.
در جهان امروز اینترنت به یکی از ارکان زندگی فردی و اجتماعی تبدیل شده است با بروز خشونتهای سازمانیافته و تحرکات آشوبطلبانه در شامگاه هجدهم دی ماه در پایتخت و شماری از شهرها تصمیم به محدودسازی موقت اینترنت اتخاذ شد تصمیمی که واکنشهای اجتماعی متفاوتی را به دنبال داشت.
واقعیت این است که آشوب خاصیت سرایتی دارد و در یک نقطه متوقف نمیماند ناامنی زمانی که در خیابان شکل میگیرد به سرعت به حوزههای دیگر زندگی نفوذ میکند از خدمات عمومی تا کسب و کارهای خرد و کلان این سرایت حتی پس از کنترل میدانی نیز ادامه مییابد.
وقتی فضای مجازی به بستری برای تهییج و تحریک بخشهایی از جامعه تبدیل میشود پیامد آن تنها به تجمعهای خیابانی محدود نمیماند زنجیره توزیع کالا دچار اختلال میشود فعالان حمل و نقل با احتیاط عمل میکنند فروشگاههای زنجیرهای هدف آسیب قرار میگیرند و کسب و کارهای خدماتی ناچار به تعطیلی زودهنگام میشوند.
در چنین شرایطی تأمین مایحتاج عمومی و ارائه خدمات روزمره با محدودیت روبهرو میشود، این وضعیت زمانی نگرانکنندهتر خواهد شد که ناامنی به سطحی برسد که زیرساختهای حیاتی مانند آب برق و گاز تحت تأثیر قرار گیرند در این مرحله مفهوم زندگی شهری با چالش جدی مواجه میشود.
بررسیهای میدانی نشان میدهد؛ بخشی از حاضران در رخدادهای آشوبمحور را نوجوانان و جوانانی تشکیل میدهند که با نگاهی سادهانگارانه به ماجرا مینگرند گویی آنچه رخ میدهد یک تجربه موقت و کمهزینه است این نگاه در حالی شکل میگیرد که پیامدهای آشوب دامنهای گسترده و ماندگار دارد.
واقعیت آن است که استمرار ناامنی شرایط عادی را از همه اقشار جامعه سلب میکند و هیچ گروهی از تبعات آن مصون نمیماند تاریخ نشان داده است جامعهای که درگیر آشوب شود دیر یا زود هزینهای فراتر از تصور اولیه پرداخت خواهد کرد.
- نویسنده : مینوفر چراغی
