به گزارش پایگاه خبری تحلیلی هوژان، تورم عمومی کشور در آذرماه روی عدد ۵۲/۶ درصد ایستاد، اما بخش خوراکیها و آشامیدنیها با ثبت رقم ۷۲ درصد، رکوردی تازه و نگرانکننده را رقم زد. این فاصله ۲۰ درصدی میان تورم کل و تورم خوراکیها نشان میدهد که فشار گرانی بیش از هر بخش دیگری بر حیاتیترین نیاز مردم ـ یعنی غذا ـ متمرکز شده است.
در مقایسه با آبانماه، تورم خوراکیها از ۶۶ درصد به ۷۲ درصد رسید؛ یعنی تنها در ۳۰ روز، رشد ۶ درصدی در قیمت کالاهای اساسی. این شتاب بیسابقه، شکست سیاستهای کنترل بازار و ناکارآمدی وعدههای دولت در زمینه ثبات قیمتها را آشکار میکند. وعده وزیر جهاد کشاورزی درباره مهار قیمتها، در عمل به سرابی بیش تبدیل شد و سفرههای مردم زیر آوار گرانی نان، گوشت و روغن فرو ریخت.
روستاها؛ قربانیان اصلی گرانی
آمارها نشان میدهد تورم کل در مناطق روستایی (۵۸/۹ درصد) بهمراتب بالاتر از مناطق شهری (۵۱/۵ درصد) است. این ترکیب خطرناک، یعنی تورم بالاتر همراه با گرانی شدید خوراکیها، به معنای گسترش فقر مطلق و سوءتغذیه در مناطق محروم است. خانوارهای روستایی که بخش اعظم درآمدشان صرف غذا میشود، اکنون ناچارند پروتئین، لبنیات و میوه را از سبد غذایی حذف کرده و جای آن را با کربوهیدراتهای ارزانتر پر کنند؛ اقدامی که پیامدهای بلندمدت آن افزایش هزینههای سلامت ملی خواهد بود.
سفرههایی که به جای نان، وعده میخورند
با تورم ۷۲ درصدی خوراکیها، سفرههای مردم کوچکتر از همیشه شده است. وعدههای دولت درباره تکرقمی شدن تورم یا ثبات اقتصادی در ذهن افکار عمومی رنگ باخته و جای خود را به بیاعتمادی داده است. وقتی قیمت نان، گوشت و روغن با چنین سرعتی رشد میکند، دیگر سخن گفتن از ثبات اقتصادی بیشتر به یک نمایش بیحاصل شباهت دارد.
تورم خوراکیها در آذرماه نشانهای از بحران عمیق معیشتی است. این رقم به معنای کاهش ۷۲ درصدی قدرت خرید مردم در بخش تغذیه نسبت به سال گذشته است. اگر سیاستگذاران پیش از آنکه سفرههای مردم به کلی خالی شود، بازنگری جدی در سیاستهای ارزی و نظارتی نکنند، بحران غذایی و اجتماعی بهزودی به یکی از بزرگترین چالشهای کشور بدل خواهد شد.
- نویسنده : مینوفر چراغی
