حمله مستقیم برادر داماد رئیسی به قالیباف؛ پای انتخابات ۸۴ و فتنه ۸۸ به جنجال تازه باز شد
حمله مستقیم برادر داماد رئیسی به قالیباف؛ پای انتخابات ۸۴ و فتنه ۸۸ به جنجال تازه باز شد
میثم نیلی که طی روزهای اخیر به دلیل اظهاراتش درباره رهبری با انتقادهایی در جریان اصولگرا روبه‌رو شده به جای عقب‌نشینی از موضع جنجالی خود، مسیر دیگری را برای پاسخ انتخاب کرده است؛ او این بار با باز کردن پرونده انتخابات ۸۴ و حوادث ۸۸، مواضع سیاسی محمدباقر قالیباف را زیر سؤال برد و عملاً یک اختلاف قدیمی را دوباره به فضای سیاسی کشاند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی هوژان، جنجال بر سر اظهارات میثم نیلی، برادر داماد شهید ابراهیم رئیسی، وارد مرحله تازه‌ای شده است؛ مرحله‌ای که در آن، پاسخ به انتقادها دیگر صرفاً دفاع از یک موضع نیست و به حمله مستقیم به کارنامه سیاسی رئیس مجلس رسیده است.

نیلی پس از آنکه اظهاراتش درباره اینکه «نباید به رهبری کاری داشته باشیم» با واکنش و انتقادهایی روبه‌رو شد، در یادداشتی در سایت متعلق به خود، به جای عقب‌نشینی، منتقدان را به مرور کارنامه سیاسی چهره‌هایی دعوت کرد که از نظر او در بزنگاه‌های مهم، فاصله‌ای با مواضع رهبری داشته‌اند.

او برای شروع این حمله، انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۸۴ را پیش کشیده و با نقل اظهارات یکی از نامزدهای آن انتخابات، مسئله اختلاف میان رئیس دولت و رهبری و نحوه مواجهه با چنین اختلافی را مطرح کرده است؛ اشاره‌ای که با توجه به فضای سیاسی آن سال، بیش از یک نقل قول تاریخی به نظر می‌رسد.

اما بخش اصلی حمله نیلی در ادامه یادداشت شکل می‌گیرد؛ جایی که پای انتخابات ۸۸ و حوادث پس از آن را وسط می‌کشد و با طرح پرسش‌های متعدد، عملاً عملکرد جریان‌های سیاسی نزدیک به قالیباف را به چالش می‌کشد.

نیلی از مخاطبانش می‌پرسد چه کسانی در سال‌های گذشته با عنوان‌هایی مانند «تکنوکرات حزب‌اللهی» و «رضاخان حزب‌اللهی» برای خود برندسازی سیاسی کردند و چه جریانی پیشرفت را بر عدالت مقدم دانست.

او سپس به سراغ سال ۸۸ می‌رود؛ سالی که هنوز یکی از حساس‌ترین نقاط اختلاف در جریان اصولگرا محسوب می‌شود. نیلی می‌پرسد چه کسی پس از انتخابات، مسئولیت اتفاقات را متوجه «هر دو طرف» دانست، چه کسی قانون انتخابات را نیازمند بازنگری عنوان کرد و چه کسانی در روزهای بحرانی پس از انتخابات، از ادبیاتی استفاده کردند که از نگاه او با مواضع صریح رهبری فاصله داشت.

حمله در اینجا متوقف نمی‌شود. نیلی حتی به مواضعی درباره تفکیک میان «معترضان» و «حرمت‌شکنان عاشورای ۸۸» اشاره می‌کند و درباره کسانی می‌پرسد که پخش تصاویر اهانت به امام خمینی(ره) را «بدعت صداوسیما» می‌دانستند.

اگرچه نام محمدباقر قالیباف در تمام این بخش‌ها به شکل مستقیم تکرار نمی‌شود، اما انتخاب مقاطع تاریخی و اشاره به مواضع سیاسی چهره‌های آن دوره، جهت‌گیری یادداشت را برای مخاطب سیاسی چندان مبهم باقی نمی‌گذارد.

ماجرا حالا از یک اظهارنظر درباره رهبری عبور کرده و به تسویه‌حساب بر سر گذشته سیاسی اصولگرایان رسیده است. نیلی می‌توانست درباره جمله جنجالی خود توضیح بدهد، آن را اصلاح کند یا از موضعش دفاع کند؛ اما مسیر دیگری را برگزیده و پرونده‌ای قدیمی را دوباره روی میز گذاشته است.

همین انتخاب، اهمیت ماجرا را بیشتر می‌کند؛ چرا که اگر این ادبیات ادامه پیدا کند، اختلاف اخیر می‌تواند به تقابل علنی‌تر میان طیف‌های مختلف اصولگرا و بازخوانی دوباره مواضع چهره‌های اصلی این جریان در انتخابات ۸۴ و حوادث ۸۸ تبدیل شود.

حالا توپ در زمین قالیباف و نزدیکان اوست؛ آیا پاسخ رئیس مجلس به این حمله، صرفاً دفاع از کارنامه سیاسی خود خواهد بود یا پرونده مواضع میثم نیلی و جریان نزدیک به او نیز وارد این مناقشه خواهد شد؟

  • نویسنده : سردبیر هوژان