به گزارش پایگاه خبری تحلیلی هوژان، کافیست این روزها از خیابان سیمتری اهواز عبور کنید تا با یکی از ملموسترین نمونههای مدیریت نیمهتمام پروژههای شهری روبهرو شوید؛ مسیری که قرار بود با اجرای عملیات آسفالت، بخشی از مشکلات تردد شهروندان را برطرف کند، اما اکنون خود به معضلی تازه تبدیل شده است.
بیش از ۲۰ روز از آغاز عملیات تیغزنی و آمادهسازی خیابان میگذرد، اما تنها بخش محدودی از مسیر آسفالت شده و قسمت عمده خیابان همچنان بهصورت خاکی و ناهموار رها شده است؛ وضعیتی که هر عبور خودرو، ابر تازهای از گردوغبار را روانه مغازهها، منازل و معابر اطراف میکند.
این گردوغبار سلامت شهروندان را تحت تأثیر قرار داده و فعالیت دهها واحد صنفی بهویژه فروشگاههای مواد غذایی، قنادیها و واحدهای عرضه پوشاک را با مشکل مواجه کرده است. بسیاری از کسبه ناچارند چندین بار در طول روز اجناس و ویترینهای خود را از لایههای ضخیم خاک پاک کنند؛ شرایطی که نهتنها هزینههای اضافی به آنها تحمیل کرده، بلکه نگرانیهایی درباره بهداشت محیط و سلامت مواد غذایی نیز ایجاد کرده است.
در چنین شرایطی انتظار میرود که شبکه بهداشت و درمان با حضور میدانی، وضعیت بهداشتی واحدهای صنفی این محدوده را بهصورت مستمر رصد کند و نتایج بررسیها را به اطلاع افکار عمومی برساند. سلامت مردم، موضوعی نیست که بتوان آن را تا پایان پروژه به تعویق انداخت.
از سوی دیگر، رانندگان نیز سهم خود را از این بیبرنامگی پرداخت میکنند. ناهمواریهای مسیر، چالههای ایجادشده و بستر آمادهسازیشده خیابان، فشار قابل توجهی بر جلوبندی، سیستم تعلیق و لاستیک خودروها وارد کرده است؛ خسارتهایی که در شرایط فعلی اقتصاد، برای بسیاری از خانوادهها هزینهای سنگین محسوب میشود.
پرسش اینجاست که چرا پروژهای با این حجم از تردد، بدون برنامهریزی مشخص و زمانبندی شفاف آغاز شده است؟ اگر قرار بود اجرای عملیات بیش از چند هفته به طول بینجامد، آیا نباید مسیر بهگونهای مدیریت میشد که شهروندان، کسبه و رانندگان متحمل چنین خسارتی نشوند؟
این نخستین بار نیست که پروژههای عمرانی در اهواز با چنین وضعیتی رها میشوند. شهروندان هنوز تجربه معابر حفاریشدهای را فراموش نکردهاند که ماهها پس از پایان عملیات، همچنان بدون ترمیم باقی ماندند. در بسیاری از شهرهای کشور، بازسازی معابر بلافاصله پس از پایان حفاری انجام میشود؛ اما در اهواز، فاصله میان آغاز پروژه و بازگشت شرایط عادی، گاه به هفتهها و حتی ماهها میرسد البته مشکلات مدیریت شهری تنها به خیابان سیمتری محدود نیست. نابسامانی پیادهروهای خیابان سلمان فارسی، حضور گسترده بساطگستران و نبود برنامه مشخص برای ساماندهی این وضعیت، نمونه دیگری از مسائلی است که سالهاست بدون راهکار مؤثر ادامه پیدا کرده و سیمای مرکز شهر را تحت تأثیر قرار داده است.
در چنین شرایطی مطالبه شهروندان، خواستهای پیچیده نیست. مردم تنها میخواهند بدانند این پروژه چه زمانی به پایان میرسد. نصب تابلو یا بنر اطلاعرسانی در محل پروژه و اعلام زمانبندی دقیق اجرای عملیات، کمترین اقدامی است که میتواند از سردرگمی و نارضایتی عمومی بکاهد.
اکنون انتظار میرود که شهرداری اهواز، شورای اسلامی شهر، دستگاههای نظارتی، محیط زیست و شبکه بهداشت، هر یک در حوزه مسئولیت خود نسبت به این وضعیت پاسخگو باشند. پروژههای عمرانی زمانی معنا پیدا میکنند که نتیجه آن، رفاه شهروندان باشد؛ نه آنکه خیابانی که قرار بود آسایش به همراه بیاورد، به منشأ گردوغبار، خسارت و گلایه عمومی تبدیل شود.
تصاویر این خیابان، بیش از هر توضیحی روایتگر وضعیتی است که این روزها در سیمتری جریان دارد.
- نویسنده : عبدالحمید گلافشان
